Ekwivalente nikkelverhouding
Die ekwivalente nikkelverhouding is 'n wiskundige maatstaf wat die doeltreffendheid van austenietvormende legeringselemente teenoor nikkel kwantifiseer. Dit word gebruik om die fase-stabiliteit in hooglegeerde staal te bepaal.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die ekwivalente nikkel-verhouding (EN) is 'n indeks wat die doeltreffendheid van austenietvormende elemente soos kobalt, molibdeen en chroom teenoor nikkel aandui. Dit word bereken deur die hoeveelhede van hierdie elemente met hul onderskeie gewigsverhoudings by 'n verwysingswaarde (in hierdie geval nikkel) op te tel.
Metallurgiese relevansie en risiko's by sweis
Die EN beïnvloed die fase-stabiliteit en die struktuur van die staal. 'n Hoë EN-waarde lei tot groter austenietvorming, wat die duursaamheid en taaiheid verhoog, maar ook die hardheid verminder. 'n Lae EN-waarde kan lei tot die vorming van ferriet en martensiet, wat die hardheid verhoog, maar die taaiheid en vormbaarheid verminder.
Werkplaaspraktyk en handelingsinstruksies
By die sweis van hoogs gelegeerde staal met 'n hoë EN-waarde is dit belangrik om 'n stadige afkoeltyd te verseker (t8/5 > 25 s) om austenietvorming te bevorder. By 'n laer EN-waarde moet die afkoeltyd verkort word (t8/5 < 5 s) om voldoende hardheid te bereik. Die presiese afkoeltyd hang af van die spesifieke legering en die gewenste eienskappe.