Opkooldiepte
Die opkooldiepte dui aan hoe diep die koolstofatome in die metaal indring om dit te verhard. By te diep indringing kan die kern van die stuk te hard en kraakbaar word.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die verkoolingdiepte is die afstand van die oppervlak van 'n metaal tot 'n vasgestelde koolstofkonsentrasie ná oppervlakverharding. Tydens die verhardingsproses reageer die koolstofatome mit die metaalione en vorm nuwe, harder verbindings.
Metallurgiese relevansie en risiko's tydens sweiswerk
'n Te diep verkoolingdiepte kan lei tot 'n hardnekkige kern van die stuk wat vatbaar is vir krake. Dit kan veral probleme veroorsaak by stywe materiale soos martensiet of Tempered Steel. 'n Te lae hardheidsgraad in die kern kan die meganiese sterkte en die taaiheid van die sweisnaat beïnvloed.
Werkwinkelpraktyk en handelingsinstruksies
Om 'n optimale verkoolingdiepte te bereik, kontroleer die verhardingsmetodes noukeurig. By oppervlakverharding is dit belangrik om die temperatuur en tyd van die verhardingsproses sorgvuldig in te stel. Vir staal met 'n hoë koolstofgehalte (bv. >0,6%) moet 'n verkoolingdiepte van ten minste 1 mm verseker word. By laer koolstofgehaltes is 'n dieper verkooling minder krities.