Buigtoets
Die buigtoets is 'n vernietigende meganiese toets. 'n Gelaste monster word om 'n doorn gebuig. Dit wys onmiddellik bindfoute, krake of gebrekkige vervormbaarheid van die lasnaat.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Tydens buiging word die monster aan die buitekant sterk gestrek. Aan die binnekant word dit saamgepers. Die sweisnaad en die hittebeïnvloede sone moet hierdie strekking sonder skeur weerstaan. 'n Duktiele struktuur vervorm plasties. 'n Bros struktuur skeur onmiddellik.
Metallurgiese relevansie & risiko's tydens sweiswerk
Die buigtoets lê sweisfoute bloot. Dit sluit bindfoute, slakinsluitsels, porieë en skeure in. Hierdie foute werk as kerwe. Hulle konsentreer die spanning en lei tot voortydige breuk. Ook 'n te harde, martensitiese naad faal bros. Die toets wys ook foute in die hittebeïnvloede sone.
Werkplasispraktyk & handelingsinstruksies
Die monster word dwars op die sweisnaad geneem. Die oppervlak word glad geslyp. Die buighoek is meestal 180°. Die dorn-deursnee hang van die norm af. Volgens EN ISO 5173 is dit die 4-voudige van die plaatdikte. Die toetstemperatuur is kamertemperatuur. Die buigsnelheid moet stadig wees. 'n Skeep langer as 3 mm geld as 'n fout. Die monster moet sonder aanbreek bly, anders is die sweiswerk ontoelaatbaar.