Rekgrens
Die rekgrens is die maksimum spanningwaarde tot waar 'n materiaal plasties vervorm word en nie meer vervorm nie. Vir aluminium en hoësterkte staal is daar geen duidelike strekgrens nie, daarom word die rekgrens as veiligheidsgrens gebruik.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die strekgrens is die punt waar 'n materiaal sy elastiese vervormbaarheid verloor en plasties word. Dit gebeur deur die herrangskikking van die atoomkristalstruktuur en die vorming van nuwe verbindings tussen die atome.
Metallurgiese relevansie & risiko's tydens sweis
Wanneer 'n materiaal bo sy strekgrens belas word, ontstaan skeure of breuke. Dit kan veral by aluminium en hoësterkte-staal voorkom, aangesien hulle nie 'n duidelike strekgrens het nie. By oorskryding van die strekgrens kan die naat sterk vervorm word of selfs skei.
Werkwinkelpraktyk & handelingsinstruksies
Om die strekgrens te respekteer, moet die spanning tydens sweis by aluminium en hoësterkte-staal presies gekontroleer word. Die maksimum spanning moet altyd onder die strekgrens wees. By aluminium is dit tipies om die 200 tot 300 MPa, by hoësterkte-staal kan dit hoër wees, afhangend van die spesifieke materiaal.