Dendritiese stollingsgroei
Dendritiese stollingsgroei is die boomagtig vertakte kristalvorming tydens die afkoeling van 'n smelting, as gevolg van termiese en konsentrasie-veroorsaakte onderkoeling. Dit bepaal die giet- en sweisstruktuur.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Tydens die afkoeling van 'n smelting ontstaan termiese en konsentrasie-veroorsaakte verskille in die temperatuurveld. Hierdie verskille lei tot plaaslike stollings wat tot boomagtig vertakte kristalstrukture ontwikkel – die dendriete. Hierdie proses is veral uitgesproke by vinnige afkoelingstempo's en ongelyke afkoelingsverloop.
Metallurgiese relevansie & risiko's tydens sweiswerk
Dendritiese stollingsgroei kan lei tot fyn, glasharde strukture wat vatbaar is vir skeure en verbrokkeling. Dit kan ook lei tot ongelyke spanningsverdeling en dus tot korrosie-instellings. In sweistegniek kan dit lei tot warm skeure en grofkorrelige struktuur, wat die meganiese eienskappe benadeel.
Werkswinkelpraktyk & handelingsinstruksies
Om dendritiese stollingsgroei te verminder, moet 'n gekontroleerde afkoeling verseker word. Dit kan bereik word deur die keuse van die regte sweisproses en die regte koelstrategie. By gietprosesse is dit belangrik om homogene afkoeling te verseker, bv. deur die gebruik van koelwater of lugverkoelingstelsels. In sweistegniek kan 'n stadige en gekontroleerde afkoeling na die sweis help om die groei van dendriete te voorkom.