Dislokasiedigtheid
Dislokasiedigtheid is die totale lengte van alle versettingslyne per volume-element in 'n kristal. Dit gee aan hoe sterk 'n materiaal plasties vervorm is en hoe vas dit koudverhard word.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die dislokasiedigtheid beskryf die aantal en lengte van versetslyn binne 'n kristal. Hierdie lyne is plekke waar die atoomroosterstruktuur versteur is. By plastiese vervorming verskuif hierdie dislokasies, wat tot verhoogde sterkte lei.
Metallurgiese relevansie en risico's by sweis
'n Hoë dislokasiedigtheid kan die materiaal sterker maak, maar ook die gevaar van krake en warmkrake vergroot. By te hoë waardes kan die materiaal nie meer plasties vervorm nie en breek eerder. Dit is veral gevaarlik by sweis onder druk of by hoë spanningen.
Werkwinkelpraktyk en handleidings
Om 'n optimale dislokasiedigtheid te bereik, let op die regte afkoeling ná die sweis. Te vinnige afkoeling kan tot 'n te hoë dislokasiedigtheid lei en die materiaal kraakvathandiger maak. By swaar materiale soos staal is 'n beheerde afkoeling in 'n oond aan te beveel om die sterkte te verhoog en krake te voorkom.