Dispersieverharding
Dispersieverharding verhoog die sterkte deur die inbring van fyn, ongelyke ontbindingsverskynsels in die metaal, wat die bewegings van vervormingswyses blokkeer. In teenstelling met laetemperatuur-precipitasieverharding is hierdie verskynsels termies stabiel.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Dispersieverharding tree op wanneer fyn, ongelyke ontbindingsverskynsels soos neute of korrels in die metaal ingebed word. Hierdie verskynsels is termies stabiel en blokkeer die bewegings van vervormingswyses (dislokasies), wat die sterkte verhoog.
Metallurgiese relevansie & risiko's tydens sweiswerk
By 'n te hoë gehalte van ontbindingsverskynsels kan die hardheid so hoog wees dat die materiaal vatbaar vir krake word. Dit kan veral by fyn werkstukke of onder hoë meganiese belastings 'n probleem wees.
Werkswinkelpraktyk & instruksies
Om dispersieverharding te bereik, moet die sweisparameters soos temperatuur en tyd so ingestel word dat die metaal in 'n kritieke temperatuurvenster bly. Hierdie venster wissel na gelang van die materiaal en moet in die tegniese handboek van die materiaal uiteengesit word. By fyn werkstukke is dit veral belangrik om die afkoeltyd te beheer om 'n egalige hardheidsverspreiding te verseker.