Duktiliteit
Duktiliteit is die vermoë van ’n materiaal om plasties te vervorm sonder om te breek. Dit gebeur deur verlenging van die kristalbaan. Hoë duktiliteit lei tot lae breuksterkte.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Duktilitasiteit beskryf die vermoë van 'n materiaal om onder belasting deurlopend plasties te vervorm sonder om te kraak. Dit gebeur deur die verlenging van die kristalbanen in die materiaal. By 'n hoë graad van duktilitasiteit kan die kristalle aanpas en strek, wat die spanningopname verbeter.
Metallurgiese relevansie en risico's tydens sweis
Hoë duktilitasiteit is gewoonlik wenslik, want dit beskerm die materiaal teen breuk. Te veel duktilitasiteit kan egter ook negatiewe gevolge hê: dit lei tot lae breuksterkte en kan veroorsaak dat die sweisnaat onder hoë druk plasties vervorm word sonder om te breek. Dit kan lei tot ongewenste vervormings of 'n gebrek aan sterkte in die sweissone.
Werkwinkelpraktyk en handelingsinstruksies
Om die duktilitasiteit van 'n materiaal optimaal te benut, is dit belangrik om 'n gepaste sweismetode en -parameters te kies. Dit kan byvoorbeeld beïnvloed word deur die keuse van die regte beskermgas of die korrekte spanning by TIG-sweis. By hoogsduktiele staal is dit belangrik om na die sweis stadig af te koel (t8/5 > 25 s) om die mikrostruktuur te vergrowwe en die taaiheid te verhoog.