Indringliggaam-slytasie
Indringliggaam-slytasie is die meganiese afslyting van die toetspunt tydens die hardheidstoetsproses. ’n Toenemende slytasie lei tot onakkurate metings.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die indringer se slytasie kom voor wanneer die toetsliggaam (bv. 'n boor) in die materiaal wat getoets word, indring en daarmee meganiese kragte uitoefen. Hierdie kragte lei tot mikroskopiese afslytingsprosesse aan die punt van die toetsliggaam.
Metallurgiese relevansie en risiko's tydens sweiswerk
Progressiewe slytasie kan nie die hardheid van die materiaal korrek meet nie, aangesien die indringdiepte en die meting van die spanningstoestand beïnvloed word. Dit lei tot sistematiese meetfoute en kan verkeerde diagnoses tot gevolg hê.
Werkswinkelpraktyk en instruksies
Om slytasie te verminder, moet die toetsliggaam gereeld verdeel of hergebruik word. Die hardheidstoets moet in 'n skoon en beskutte omgewing uitgevoer word om meganiese invloede te vermy. Aanbevole indringdiepte is tipies 0,5 tot 1 mm.