Indrukdiagonaal
Die indrukdiagonaal is die lengte van die lynverbindings tussen die hoekpunte van 'n Vickers-indruk. Dit word gebruik om die vervormde oppervlak te bereken.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die indrukdiagonaal is die meting van die sigbare lynverbindings tussen die hoekpunte van 'n Vickers-indruk. Hierdie indruk word deur 'n swaar piramidekristal onder 'n vaste lasgewig op die metaal gemaak en vervorm die oppervlak daarvan.
Metallurgiese relevansie & risiko's tydens sweiswerk
Die indrukdiagonaal gee inligting oor die hardheid en sterkte van die materiaal. 'n Te groot indrukdiagonaalwaarde kan op 'n te harde of te ongelykmatige vervorming dui, wat by die sweisnaat tot krake of vernietiging kan lei. By te sagte hardheid kan die lewensduur van die komponente verkort word.
Werkswinkelpraktyk & handelingsinstruksies
Om die indrukdiagonaal te meet, word 'n mikroskoop gebruik. Die lengte van die lynverbindings tussen die hoekpunte van die Vickers-indruk word in mikrometers (µm) gemeet. 'n Tipiese waarde vir 'n robuuste staalkool kan 200 µm wees. By ongelykmatig hoë waardes moet die sweisparameters nagegaan en indien nodig aangepas word.