Grenstemperatuur vir sweisvoorverhitting
'n Berekende kriterium vir die bepaling van die minimum voorverhittingstemperatuur gebaseer op plaatdikte, koolstofekwivalent en waterstofgehalte.
Voorverhitting is nie towery nie, maar jy moet weet hoekom jy dit doen. Dit gaan daaroor om die vog en spanning uit die werkstuk te kry voordat jy hitte ingebring. As die materiaal te koud of te nat is, kry jy porieë in die las of selfs barste, want die staal koel te vinnig af en word hard.
Die voorverhittingstemperatuur hang hoofsaaklik af van die plaatdikte en die koolstofgehalte. Dik dele en hoërvaste staalsoorte trek hitte vinniger af, so hulle moet ordentlik voorverhit word. As jy onseker is of die temperatuur genoeg is, verhit liewer 'n bietjie meer as te min – maar moenie oordryf nie, anders gloei jy die materiaal uit.
Dit is belangrik dat die hitte eweredig in die hele komponent aankom, nie net op die oppervlak nie. Gee die deel dus tyd om die temperatuur aan te neem voordat jy die boog aansteek. En as jy merk dat die las poreus word of die materiaal skeur, dan was die voorverhitting nie voldoende nie – dan moet jy verbeter.