Verharding
Termiese proses om die meganiese sterkte en slytasiebestandheid te verhoog deur verhitting in die austenietgebied en daaropvolgende vinnige afskrikking om martensiet te vorm.
Tydens verharding verhit jy die staal heeltemal tot austeniettemperatuur totdat dit deur en deur warm is en nie meer magneties is nie. Dan skrik jy dit blitsvinnig in water of olie af sodat martensiet vorm. Dit maak die materiaal hard, maar ook bros en kraakbaar.
As jy te hard maak, breek die deel weg; as jy te sag laat, hou die sny nie. Tydens sweiswerk is die risiko groot dat die warmtesones daarnaas onbeheerbaar verhard en krake kry.
Vir die praktyk beteken dit: verhit skoon en gelykmatig, skrik dan vinnig en volledig af. As dit te bros is, moet jy ná verharding ontlaat om die spanning te verlig en 'n bietjie taaiheid terug te kry.