Hardheidstoets op sweislasse
Die hardheidstoets op sweislasse meet plaaslike hardheidswaardes in die warmte-beïnvloedingsone, die sweismetaal en die grondmateriaal. Die doel is om ontoelaatbare verharding te beperk.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die hardheidstoets meet die sterkte van die materiaalstruktuur op verskillende plekke van 'n sweisnaat. Dit gebeur deur die spanningweerstand van 'n materiaal onder 'n vasgestelde druk te meet.
Metallurgiese relevansie & risiko's tydens sweis
' n Te harde sweisnaat kan lei tot krake en falings, aangesien dit nie genoeg buigsaamheid het nie. Ongeoorloofde verharding kan ook die taaiheid van die materiaal beïnvloed en die lewensduur van die komponente verminder.
Werkplaaspraktyk & handleidings
Vir 'n korrekte hardheidstoets is dit belangrik dat die meting op die regte plekke uitgevoer word: in die hitte-beïnvloedde sone (HBS), die sweismetaal en die moedermateriaal. Die presiese hardheidsmeting moet met 'n hardheidsbank of 'n Brinell-bank gedoen word. Die toegelate hardheidsgrense wissel na gelang van die materiaal en toepassing, maar dit is belangrik dat die hardheid van die sweismetaal nie hoër is as dié van die moedermateriaal nie.