Hardheidsdiepte
Die hardheidsdiepte is die gebied in 'n werkstuk tot waar 'n gedefinieerde minimumhardheid bereik word. Dit hang af van die hardingsmetode en die materiale.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die hardingsdiepte verwys na die diepte in 'n werkstuk tot waar 'n gedefinieerde minimumhardheid bereik word. Dit gebeur deur termiese of chemiese prosesse waarin die materiaal sy kristalstruktuur verander en daardeur sy meganiese eienskappe verbeter.
Metallurgiese relevansie & risiko's tydens sweiswerk
Onvoldoende hardingsdiepte kan lei tot lae sterkte en taaiheid, wat die werkstuk onder belasting vatbaar maak vir krake. Te veel hardingsdiepte kan egter lei tot 'n glasharde rand of warmkrake, veral as die materiaal nie korrek afgekoel word nie.
Werkwinkelpraktyk & instruksies
Om die hardingsdiepte te beheer, moet die hardingsmetodes en -tye presies nagekom word. By termiese harding is dit belangrik dat die werkstuk stadig afgekoel word (dikwels in 'n oond) om 'n egalige hardheidsverspreiding te verseker. By chemiese harding moet die konsentrasie en tyd van blootstelling aan die hardingsmiddel presies bepaal word om die verlangde minimumhardheid te bereik.