Hindernisdigtheid
Die aantal kristalstruktuurverskuiwings en uitskeidings per volume wat die plastiese vervorming belemmer. Dit is direk gekorreleer met die hardheid en sterkte.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die hindernisdigtheid verwys na die aantal kristalstruktuurverskuiwings (soos verskuiwingsfoute of uitskeidings) per volume-eenheid in 'n metaal. Hierdie hindernisse kan die plastiese rekproses belemmer, aangesien dit die beweging van atome binne die kristal bemoeilik.
Metallurgiese relevansie & risiko's by sweis
'n Hoë hindernisdigtheid kan tot verhoogde hardheid en sterkte lei. Dit kan egter ook daartoe lei dat die materiaal meer vatbaar is vir skeure, veral by hoë belastings of temperatuurwisselings. By sweisnaadvorming kan 'n te hoë hindernisdigtheid tot glasharde martensiet en warmskeure lei.
Werkswinkelpraktyk & hanteringsinstruksies
Om die risiko's van 'n te hoë hindernisdigtheid te minimaliseer, is dit belangrik om die smelt- en afkoelproses noukeurig te beheer. Te vinnige afkoeling kan die vorming van martensiet bevorder, terwyl te langsame afkoeling die struktuur vergrof en die taaiheid verminder. By die keuse van die sweismetode moet daarop gelet word dat dit geskik is vir die spesifieke metaal om 'n optimale hindernisdigtheid te verkry.