Impuls-eggo-metode
Die impuls-eggo-metode is 'n ultraklanktoets wat kort klankimpulse stuur en hul refleksies meet. Dit laat die presiese lokalisering van foutplekke in die materiaal toe.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die impuls-eggo-metode gebruik ultraklankgolwe wat deur 'n toetskop in die materiaal wat ondersoek word, gestuur word. Hierdie golwe tref oppervlakveranderinge of foutplekke en word gereflekteer. Die toetskop ontvang hierdie refleksies en meet die tydverskil tussen emissie en ontvangs.
Metallurgiese relevansie & risiko's tydens sweiswerk
Hierdie metode is veral belangrik vir die beheer van sweisnaatkwaliteit, aangesien dit foutplekke soos krake, porieë of onvolledige fusies presies herken. 'n Verkeerde interpretasie van die resultate kan tot onakkurate gevolgtrekkings lei en potensiële veiligheidsrisiko's verberg.
Werkwinkelpraktyk & handelingsinstruksies
Om die impuls-eggo-metode suksesvol toe te pas, moet die toetskop korrek gerig word. Die klankgolwe moet loodreg op die oppervlak wat ondersoek word, gerig wees. Die tydverskil tussen emissie en ontvangs word in mikrosekondes gemeet en met 'n verwysingswaarde vergelyk om foutplekke te lokaliseer.