Impulboog-dietydsverhouding
Die verhouding van die impulsduur tot die totale periode van 'n pulssiklus in boogsweiswerk. Dit bepaal die hitte-invoer en die termiese belasting van die materiaal.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die impulboog-dietydsverhouding dui aan hoe lank die boog gedurende 'n pulssiklus aktief is. 'n Hoër dietydsverhouding beteken 'n langer aktiveringstyd en dus 'n groter hitte-invoer in die materiaal.
Metallurgiese relevansie & risiko's tydens sweiswerk
'n Te hoë dietydsverhouding lei tot te sterk termiese belasting, wat vervorming en moontlike krake in die materiaal kan veroorsaak. 'n Te lae dietydsverhouding verhoed voldoende hitte-oordrag, wat lei tot onvoldoende sweisvorming en gebrek aan bindingsvermoë.
Werkspraktyk & optredes
Om 'n optimale dietydsverhouding te bereik, moet die prosesparameter so ingestel word dat die termiese belasting van die materiaal in die kritieke temperatuurgebied val. Dit kan bereik word deur die impulsduur en die totale periode van die pulssiklus aan te pas. 'n Tipiese dietydsverhouding is tussen 20% en 50%, afhangende van die spesifieke materiaaleienskappe en die gewenste sweisresultaat.