Keuse van induksieverhardingsfrekwensie
Die keuse van die induksieverhardingsfrekwensie bepaal hoe diep die elektromagnetiese hitte in die werkstuk indring. 'n Hoë frekwensie (bv. 10 kHz) lei tot 'n dun, vinnige indringdiepte, terwyl 'n lae frekwensie (bv. 50 Hz) 'n diep, langsame indringdiepte moontlik maak.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Induksieverharding gebruik elektromagnetiese velde om die werkstuk te verhit. Die frekwensie van die wisselstroom bepaal die diepte van die indringing van die hitte. Hoë frekwensies (bv. 10 kHz) veroorsaak kort golflengtes en lei tot 'n vinnige, oppervlakkige indringing. Lae frekwensies (bv. 50 Hz) het langer golflengtes en maak 'n diep, langsame hitte-oordrag moontlik.
Metallurgiese relevansie & risiko's tydens sweis
Die regte frekwensiekeuse is deurslaggewend vir die hardheidverspreiding in die werkstuk. 'n Te hoë frekwensie kan lei tot te vinnige afkoeling, wat lei tot 'n glasharde en kraakgevoelige struktuur (martensiet). 'n Te lae frekwensie vergroot die korrel en verminder die taaiheid van die materiaal. Dit kan lei tot breekrisiko's en swakker meganiese eienskappe.
Werkwinkelpraktyk & handelinginstruksies
Vir 'n dun, vinnige indringdiepte (bv. by dun plate) kies 'n hoë frekwensie van 10 kHz of hoër. Vir 'n diep, langsame indringdiepte (bv. by groot komponente) gebruik 'n lae frekwensie van 50 Hz of minder. Let daarop dat die afkoeling na die induksieverharding beheer word om 'n gelykmatige struktuur te verkry.