Interkristalliene uitskeidingsverharding
Interkristalliene uitskeidingsverharding verhoog die meganiese sterkte deur die inlae van nanoskaal deeltjies by die korrelgrense, wat dislokasiebewegings blokkeer.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Interkristalliene uitskeidingsverharding verwys na die inlae van nanoskaal deeltjies soos silikon of nitried by die korrelgrense van die metaal. Hierdie deeltjies skep hindernisse vir die dislokasiebewegings van die atome, wat die beweging en dus die hardheid verhoog.
Metallurgiese relevansie & risiko's tydens sweis
Hierdie verharding kan bereik word deur te vinnige afkoeling of deur spesiale bymiddels soos silikon. Dit verbeter die sterkte, maar kan ook tot warm skeure lei as die afkoeling nie beheer word nie. Te hoë hardheid kan die materiaal vervormbaar maak en tot breuke lei.
Werkwinkelpraktyk & handelingsinstruksies
Om interkristalliene uitskeidingsverharding te bereik, moet die smeltbadproses beheer word. By staal met silikoninhoud is 'n afkoeltyd van 10 tot 20 sekondes na die sweis aanbeveelbaar. Vermy oormatige afkoelspoed, want dit kan tot warm skeure lei.