Interkristallyne korrosie deur chroomverarming
Interkristallyne korrosie deur chroomverarming ontstaan by die korrelgrense deur chroomryke karbiedafskeidings en matriksnabye chroomverarming. Dit lei tot plaaslike korrosie en barasvorming.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Chroomryke karbiede, soos kobaltkoolwaterstof (Cr₃C₂), vorm tydens die sweisproses. Hierdie karbiede het 'n hoë oplosbaarheid in die matriks en lei tot 'n verarming van chroom by die korrelgrense. Die matriksnaabye oorblywende chroomreaksie vorm dan 'n beskermde laag, wat by die onbeskermde korrelgrense tot plaaslike korrosie lei.
Metallurgiese relevansie & risiko's tydens sweiswerk
Hierdie korrosie kan tot plaaslike krake en vervorming van die sweisnaat lei. Dit is veral gevaarlik, omdat dit nie onmiddellik sigbaar is nie en die meganiese eienskappe van die naat benadeel. Die lewensduur van die komponent word daardeur verminder.
Werkwinkelpraktyk & handelingsinstruksies
Om interkristallyne korrosie deur chroomverarming te vermy, is dit belangrik om 'n korrekte sweisparametervlak en -uitvoering te verseker. Dit sluit in:
• 'n Optimale smelttijd van 15 tot 20 sekondes
• 'n Afkoeltyd van 30 tot 40 sekondes na die sweis
• Die gebruik van gestabiliseerde staal met 'n lae chroomgehalte
• 'n Korrekte voorbehandeling van die werkstuk om karbiedvorming te minimaliseer.