Interkristallyne koue kraak
'n Laat opkomende kraak in die warmtebeïnvloedingsone, bevorder deur diffunderende waterstof, 'n martensitiese struktuur en hoë eiespanning. Dit loop meestal korrelgrensgebonde en kan tydvertraag na afkoeling ontstaan.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die interkristallyne koue skeur ontstaan deur die diffusie van waterstof in die metaal, veral wanneer dit 'n martensitiese struktuur is. Hierdie proses kan tydens of ná die sweisproses voorkom en lei tot plaaslike spanning in die materiaal. Hierdie spanning kan mettertyd toeneem en tot skeure lei wat meestal langs korrelgrense loop.
Metallurgiese relevansie & risiko's by sweis
Die interkristallyne koue skeur kan tot ernstige hardheidsprobleme en skeure in die sweisnaat lei. Dit is veral gevaarlik omdat dit vertraagd kan voorkom nadat die materiaal reeds afgekoel het. Dit kan tot onvoorsiene uitvallings in die lopende bedryf van die onderdeel lei.
Werkswinkelpraktyk & instruksies
Om die interkristallyne koue skeur te vermy, is dit belangrik om waterstofdiffusie tydens die sweisproses te minimaliseer. Dit kan bereik word deur die gebruik van deoksidasie middels en 'n sorgvuldige afkoeling. Die temperatuur in die hitte-beïnvloedde sone moet so geregel word dat die martensiet-struktuur vermy word. By hoë-waterstof materiale moet addisionele maatrëels soos die toepassing van waterstof-onttrekkingsmetodes of die gebruik van lae-waterstof legerings oorweeg word.