Interstisiële koolstofoplosbaarheid
Interstisiële koolstofoplosbaarheid is die maksimum aantal koolstofatome wat tussen die atome van die metaalplaat geplaas kan word. Dit beïnvloed die sterkte en hardheid van staal.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Interstisiële koolstofoplosbaarheid verwys na die vermoë van 'n metaal om koolstofatome tussen sy eie atome (tussenroosterposisies) in te bed. Hierdie proses kan deur hittebehandeling of chemiese verbindings bewerkstellig word.
Metallurgiese relevansie en risiko's tydens sweis
Die koolstofoplosbaarheid beïnvloed die hardheid en sterkte van staal. Te veel koolstof kan tot verhoogde hardheid lei, wat die struktuur glashard maak en die taaiheid verminder. Dit kan tot warmbarste en ander meganiese probleme lei.
Werkswinkelpraktyk en handelingsinstruksies
Om die koolstofoplosbaarheid te beheer, is dit belangrik om die sweistemperatuur en -tye presies na te kom. By staal met hoë koolstofinhoud moet 'n langsame afkoeling (bv. t8/5 > 25 s) gedoen word om porievorming te voorkom en die struktuur sagter te hou.