Koue kraakvorming
Koue kraakvorming is 'n spanningskraak in die afgekoelde struktuur wat bevorder word deur diffunderende waterstof en hardbare mikrostruktuur. Dit lei tot kraakgevoelige sweisnaatareas.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Koue kraakvorming ontstaan wanneer waterstof in die metaal diffundeer en tydens afkoeling by die struktuurgrense konsolideer. Dit veroorsaak spanning wat tot krake kan lei.
Metallurgiese relevansie & risiko's tydens sweiswerk
Koue kraakvorming kan tot kraakgevoelige sweisnaatareas lei, veral in hardbare staalsoorte soos martensiet. Dit verhoog die gevaar van warm krake en verminder die meganiese eienskappe van die verbinding.
Werkwinkelpraktyk & handelingsinstruksies
Om koue kraakvorming te minimaliseer, moet tydens die sweis:
• Waterstofvrye beskermingsmiddels gebruik word,
• 'n stadige afkoeling van die struktuur verseker word,
• die koolstofgehalte in die metaal verminder word.
'n Tipiese doel is 'n t8/5-tydperk van minstens 10 sekondes om die groei van koue krake te voorkom.