Karbied

Karbiede is harde verbindings van metaal en koolstof. In gelegeerde staalsoorte bind elemente soos chroom, molibdeen, vanadium of Wolfraam die koolstof tot klein, harde deeltjies. Dié maak die staal slytasiebestand en hou dit ook by hitte nog hard. Tydens die aanlaatproses kan nog fyner karbiede afgeskei word, dit word sekondêre verharding genoem.

By sweiswerk kom dit op die verspreiding aan. Fyn karbiede is goed, growwe klonte is interne kerwe en kraakinsette. By roestvrye staal is versigtigheid nodig: as dit in 'n sekere temperatuurgebied kom, vorm chroomkarbiede by die korrelgrense. Die chroom ontbreek dan vir die korrosiebeskerming, dit gee interkristallyne korrosie langs die sweisnaat.

Daarom: Hou die hitte by roestvrye staal klein en werk vinnig, of gebruik dadelik gestabiliseerde of lae-koolstof-soorte. Sag dit vooraf by gereedskapstaal uit, anders is die snykante vinnig klaar. En laat dit ná die sweiswerk stadig afkoel en laat dit aan, moenie dit net bly lê nie.