Keelnaat
'n Sweisverbinding in die hoekarea van twee dele wat reghoekig teenoor mekaar staan. Anders as by 'n stompnaat is geen besondere kantbewerking gewoonlik nodig nie.
'n Keelnaat verbind twee dele wat reghoekig of in 'n T-vorm teenoor mekaar staan. Jy smelt die kante en die byvoegmateriaal, die smeltbad vul die hoek en stol tot 'n driehoekige naat. Die draende grootte is die naatdikte, die sogenaamde a-maat – dit is die hoogte van die denkbeeldige gelykbenige driehoek in die naat. Die krag word deur skuifspanning in hierdie oppervlak oorgedra.
Pas op dat jy die naat nie te koud en te vinnig sweis nie, anders het jy bindfoute in die wortel. Die naat lyk dan goed, maar dra niks. Net so krities is 'n te dun naat of inkepings by die naatrande – dit skeur onder las oop. By dik plaatmetaal moet jy op die warmte-inbring let, sodat die warmte-beïnvloedde sone nie te hard en skeurbaar word nie.
Hou die voegvlakke skoon van roes, olie en ysteroksied, en sweis met 'n rustige hand. Die elektrode of die brander moet so gelei word dat albei kante gelykmatig smelt. Vir groot naatdeursnitte gebruik jy meerdere lae, dan bly jy in beheer van die vervorming en die warmte.