Koolstof-martensietverharding
Die verhoging van hardheid deur gedwonge oplossing van koolstof in die ruimtelik gesentreerde tetragonale martensietrooster. Die roostervervorming is die hoofrede vir die enorme toename in sterkte.
Martensietvorming is in beginsel 'n verhardingspel: Jy gloei die deel op, laat dit dan vinnig afkoel, en die koolstof word in die rooster "vasgevries". Dit maak die materiaal hard, maar ook bros.
Tydens sweis is dit die klassieke geval: As die hitte-beïnvloede sone te vinnig afkoel, word dit glashard en dit skeur. As jy te stadig afkoel, word die struktuur sag en pap. Die probleem is dat jy dit nie sien nie, maar eers wanneer dit breek.
In die praktyk beteken dit: Jy moet die afkoelspoed in die hand hou. By dik dele of koue weer moet jy die hitte in die onderdeel hou, byvoorbeeld met voorverhitting of 'n warmdeken. As jy haastig is en met water afkoel, maak jy die deel stukkend – dit wreek homself teen die volgende slag. Laat dit liewer beheer afkoel as om later te herstel.