Lock-In-termografie-fase-analise
Lock-In-termografie-fase-analise is 'n gemoduleerde termografiese metode wat die faseverskuiwing tussen opwekking en reaksie gebruik om diepte-opgeloste defekte op te spoor. Dit maak presiese metings van die warmtegeleidingsvermoë en -bergingkapasiteit van materiale moontlik.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die Lock-In-termografie-fase-analise gebruik 'n gemoduleerde opwekkingsbron, byvoorbeeld 'n pulserende laserlig of 'n periodieke temperatuurverandering. Die termiese reaksie van die materiaal word opgeneem en met die opwekking vergelyk. Die faseverskuiwing tussen opwekking en reaksie gee inligting oor die warmtegeleidingsvermoë en -bergingkapasiteit van die materiaal.
Metallurgiese relevansie & risiko's by sweiswerk
Hierdie metode is veral nuttig vir die opsporing van diep defekte, soos krake of inhomogeniteite, in materiale. Dit kan ook vir die monitering van sweisprosesse en vir kwaliteitsbeheer gebruik word. 'n Hoofnadeel is egter die kompleksiteit van die toerusting en die vereiste spesialiskennis vir die hantering daarvan.
Werkwinkelpraktyk & handleidings
Om Lock-In-termografie-fase-analise suksesvol in die werkwinkel te gebruik, moet die volgende stappe in ag geneem word:
1. Gebruik 'n hoëgehalte Lock-In-termografie-toestel.
2. Maak seker dat die materiaal homogeen en vry van oppervlakkontaminasie is.
3. Kies die regte opwekkingsfrekwensie en -amplitude gebaseer op die eienskappe van die materiaal.
4. Analiseer die faseverskuiwing tussen opwekking en reaksie noukeurig om defekte te identifiseer.