Magneetpoeier-fluoressensie-intensiteitsmeting
Die magneetpoeier-fluoressensie-intensiteitsmeting kwantifiseer die pigmentdigtheid onder UV-bestraling om die benatting van die toetsmiddel te moniteer en die sensitiwiteit van die prosedure te standaardiseer.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die fluoressensie-intensiteitsmeting van magneetpoeier meet die intensiteit van die lig wat deur pigmente uitgestraal word onder UV-bestraling. Hierdie pigmente is in die toetsmiddels vervat en vloei saam met die metaal in. Die intensiteit van die fluoresserende lig is eweredig aan die digtheid van die pigmente in die metaal.
Metallurgiese relevansie en risiko's tydens sweiswerk
Hierdie meting word gebruik om te verseker dat die toetsmiddels korrek en voldoende in die metaal ingewerk is. 'n Te lae intensiteit kan beteken dat daar nie genoeg toetsmiddels teenwoordig is nie, wat tot onakkurate of ontbrekende resultate kan lei. 'n Te hoë intensiteit toon 'n oordosering en kan tot chemiese reaksies in die metaal lei.
Werkspraktyk en handleidings
Om die meting uit te voer, word die metaal onder UV-lig bestraal en die intensiteit van die fluoresserende lig gemeet. Die aanbevole intensiteit lê gewoonlik tussen 100 en 200 mV. By 'n lae intensiteit moet meer toetsmiddels bygevoeg word, by 'n hoë intensiteit moet die hoeveelhede verminder word. Dit is belangrik dat die meting altyd onder dieselfde toestande uitgevoer word om konsekwente resultate te verkry.