Martens-hardheid
'n Geïnstrumenteerde hardheidstoets waar die krag-weg-kurwe deurlopend tydens die hele toetsproses gemeet word. Dit lewer materiaalmeganiese kenwaardes onafhanklik van die optiese uitlees van die toetsindruk.
Martens-hardheid is nie 'n algemene term nie – jy bedoel waarskynlik die hardheid van martensiet, wat tydens die vinnige afkoeling van staal ontstaan. As jy tydens sweiswerk te vinnig afkoel, vorm daar harde, bros martensiet wat geneig is tot kraakvorming. Die hardheidstoets na afkoeling wys jou dan of die struktuur te hard en dus kraakgevaarlik is. Vir die praktyk beteken dit: laat sulke staalsoorte stadig afkoel of gloei dit spanningvry na die sweiswerk, anders kry jy koue krake. Die hardheid self meet jy oorigens nie tydens die afkoeling nie, maar eers op die voltooide werkstuk.