Martensiet-eindtemperatuur
Die martensiet-eindtemperatuur is die punt waar die martensiet-omsetting tydens afkoeling beëindig word en die struktuur sy hoogste omsettingsgraad bereik het. By hoogs gelegeerde materiale kan hierdie waarde onder kamertemperatuur lê.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die martensiet-eindtemperatuur is die termiese punt waar die martensiet-omsetting tydens afkoeling voltooi is. In hierdie toestand het die metaal sy maksimum omsettingsgraad bereik en toon 'n glasharde struktuur.
Metallurgiese relevansie & risiko's tydens sweis
Indien die martensiet-eindtemperatuur te laag is (onder kamertemperatuur), kan die struktuur by normale omgewingstemperatuur glashard bly en skeurbaar wees. Dit verhoog die vatbaarheid vir skeur en verminder die taaiheid van die materiaal.
Werkplaas praktyk & opdragte
Om te verseker dat die struktuur korrek omgeskakel word, moet die afkoelstapvolgorde nagekom word. By hoogs gelegeerde materiale is dit belangrik om te verseker dat die martensiet-eindtemperatuur nie onder kamertemperatuur daal nie. Dit kan bereik word deur gekontroleerde afkoeling, bv. deur die gebruik van koelwater of koelgas.