Martensiet-eindtemperatuur
Die martensiet-eindtemperatuur is die punt waar die martensiet-struktuur tydens afkoeling volledig omgeskakel is. Onder hierdie temperatuur bly restausteniet in die materiaal agter en veroorsaak 'n fynvervormde kristalstruktuur.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die martensiet-eindtemperatuur merk die einde van die martensitiese transformasie tydens afkoeling. Hier word die austeniet in martensiet omgeskakel, wat lei tot 'n fynvervormde kristalstruktuur.
Metallurgiese relevansie & risiko's tydens sweis
Onder die martensiet-eindtemperatuur bly restausteniet in die materiaal agter. Dit kan lei tot 'n fynvervormde kristalstruktuur en verhoogde hardheid, wat die taaiheid van die staal benadeel en skeur kan veroorsaak.
Werkplaas praktyk & opdragte
Om 'n homogene martensiet-struktuur te verkry, moet die afkoeling binne die kritiese temperatuurvensters plaasvind. Dit beteken dat die sweislas nie te vinnig (t8/5 < 5 s) afkoel nie, want dit lei tot glasharde martensiet en veroorsaak skeur. Let ook daarop dat die afkoeling nie te stadig is nie (t8/5 > 25 s), want dit kan lei tot 'n fynvervormde kristalstruktuur en verlies van taaiheid.