Mikroskopiese eiespanning van die tweede soort
Mikroskopiese eiespanning van die tweede soort ontstaan deur an isotropieë tussen naburige kristalliete en beïnvloed die plaaslike vloeigedrag.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Mikroskopiese eiespanning van die tweede soort kom voor wanneer die kristalstruktuur van 'n materiaal an isotroop is. Dit beteken dat die materiaaleienskappe in verskillende rigtings verskil. Tydens sweis of meganiese belasting kan hierdie an isotropieë tot spanning lei wat oor korrel- of fasegebiede strek.
Metallurgiese relevansie en risiko's tydens sweis
Hierdie eiespanning kan die plaaslike vloeigedrag beïnvloed en tot krake of vervorming lei. Dit verhoog die vatbaarheid vir warmkrake en kan die sterkte van die materiaal benadeel. By ongelykmatige afkoeling of by sweis van verskillende materiale styg die risiko van hierdie spanning.
Werkplaas praktyk en handelingsinstruksies
Om mikroskopiese eiespanning van die tweede soort te minimaliseer, is dit belangrik om gelykmatige afkoeling te verseker. Gebruik tydens die sweis van verskillende materiale noukeurig die regte prosedures en parameters. By hoë spannings toestande kan addisionele maatreëls soos die toediening van spanningsremme nodig wees.