Passiveringslaag-vernietiging
Die vernietiging van die beskermende oksiedlaag op korrosiebestande metale deur chemiese of meganiese invloede lei tot put- en spleetkorrosie.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die passiveringslaag is 'n dun, gestabiliseerde laag op die oppervlak van korrosiebestande metale soos staal of nikkel. Dit vorm deur die reaksie van die metaal met suurstof en waterdamp in die lug. Wanneer hierdie laag deur chemiese (bv. soutsuur) of meganiese (bv. meganiese spanning) invloede vernietig word, kan die onderliggende metaal weer korrodeer.
Metallurgiese relevansie & risiko's tydens sweiswerk
Die vernietiging van die passiveringslaag kan lei tot verhoogde korrosiegevoeligheid. Putkorrosie en spleetkorrosie kan skeur en slytasie in die komponente veroorsaak, wat die veiligheid en lewensduur van masjiene en strukture beïnvloed. Dit is veral gevaarlik wanneer die passiveringslaag tydens die sweiswerk nie volledig herstel word nie.
Werkplaaspraktyk & handelingsinstruksies
Om die passiveringslaag te beskerm en korrosiegevoelige plekke te vermy, moet die volgende maatreëls getref word:
• Gebruik korrekte sweisparameters (temperatuur, tyd, druk) en gepaste sweismateriale.
• Hou die werkplaas skoon en droog om chemiese korrosiesure te vermy.
• Pas na die sweiswerk 'n passiveringsmetode toe, soos byvoorbeeld die bad in suurstofvernis of die aanbring van passiveringsbedekkings.