Fosfor-segregeringskoëffisiënt
Die fosfor-segregeringskoëffisiënt is die verhouding van die fosforkonsentrasie in die vaste toestand tot die konsentrasie in die vloeibare toestand tydens stolling. Aangesien dit aansienlik onder een lê, verryk fosfor sterk in die laaste stollende oorblywende smelt.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die fosfor-segregeringskoëffisiënt beskryf hoe sterk fosfor tydens stolling uit die vloeibare smelt in die vaste metaalkristalle konsentreer. Aangesien sy waarde duidelik onder een lê (gewoonlik tussen 0,1 en 0,3), verryk fosfor sterk in die laaste stollende oorblywende smelt.
Metallurgiese relevansie & risiko's tydens sweiswerk
'n Hoë fosfor-segregeringskoëffisiënt kan lei tot 'n verhoogde fosforkonsentrasie op die korrelrand van die sweisnaat. Dit kan die taaiheid en die weerstandsvermoë van die metaal beïnvloed, aangesien fosfor 'n verbrosselende eienskap het. Verder kan dit porievorming en 'n verhoogde vatbaarheid vir warmbars veroorsaak.
Werkswinkelpraktyk & handelingsinstruksies
Om die negatiewe uitwerking van die fosfor-segregeringskoëffisiënt te verminder, moet by die keuse van sweismateriaal 'n lae fosforinhoud verkies word. Die smeltyd en -temperatuur moet so ingestel wees dat gelykmatige afkoeling en geen vinnige stolling plaasvind nie. By staal wat moeilik sweis, kan die gebruik van segregeermiddels met 'n laer fosfor-segregeringskoëffisiënt oorweeg word.