Plastiese deformasieverharding
Plastiese deformasieverharding is die proses waardeur die hardheid van 'n metaal deur meganiese vervorming verhoog word. Dit gebeur deur 'n toename in die dislokasiedigtheid in die kristalrooster.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
By plastiese deformasieverharding word die atome in die metaalkristalrooster onder meganiese belasting verskuif. Dit lei tot 'n verhoogde dislokasiedigtheid, wat die vloei van die materiaalstruktuur bemoeilik en dus die hardheid verhoog.
Metallurgiese relevansie & risikos tydens sweiswerk
Die plastiese deformasieverharding kan in die sweissone tot 'n verhoogde hardheid van die materiaal lei, wat die struktuur vergrof en die taaiheid verminder. Dit kan tot krake of breuke in die materiaal lei, veral as die vervorming te sterk is.
Werkplaaspraktyk & handelingsinstruksies
Om plastiese deformasieverharding te verminder, moet lae belastings en stadige afkoelstappe tydens die sweiswerk gehandhaaf word. Die maksimum hardheid van die materiaal moet beheer word deur die temperatuur en tyd in die kritieke temperatuurvenster te handhaaf.