Randkoolstofgehalte
Die randkoolstofgehalte dui aan hoeveel koolstof in die buitenste laag van 'n geharde staal teenwoordig is. 'n Te hoë gehalte kan lei tot kraakvatbare martensiet en dus tot warmkrake.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die randkoolstofgehalte beskryf die koolstofkonsentrasie in die buitenste laag van 'n staal na die hardingsproses. By verhoogde koolstofgehalte kan martensiet tydens die afkoelproses vorm, wat kan lei tot hoë spannungstoestand en moontlike krake.
Metallurgiese relevansie & risiko's tydens sweiswerk
'n Hoë randkoolstofgehalte verhoog die gevaar van warmkrake en glasharde struktuur. Dit kan lei tot vernietiging van die komponente en moontlike uitval. Dit is belangrik om die koolstofgehalte in die afkoelgebied noukeurig te beheer.
Werkwinkelpraktyk & handelingsinstruksies
Om die risiko van warmkrake te verminder, moet die randkoolstofgehalte na die hardingsproses gemeet en gekontroleer word. By 'n te hoë gehalte kan 'n herbehandeling of aanpassing van die proses nodig wees. 'n Koolstofgehalte van maksimum 0,4% in die buitenste laag word aanbeveel.