Randlaag-hardheidstoets
Die randlaag-hardheidstoets toets die hardheid in die buitenste laag van geharde komponente. Dit is belangrik vir kwaliteitsversekering en die vermyding van bars of vernietiging.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die randlaag-hardheidstoets meet die hardheid in die buitenste laag van 'n komponent wat deur termiese of chemiese metodes gehard is. Hierdie laag het 'n hoër hardheid as die kernmateriaal en beskerm dit teen slytasie en bars.
Metallurgiese relevansie & risiko's tydens sweiswerk
By afwesigheid of onvoldoende randlaag-hardheid kan die komponent vatbaar word vir slytasie en bars. 'n Te dun hardheidslaag bied nie genoeg beskerming nie, terwyl 'n te dik laag tot hoë druk kan lei wat die komponente beskadig.
Werkwinkelpraktyk & handelingsinstruksies
Vir die randlaag-hardheidstoets word 'n hardheidsmetingsinstrument gebruik. Die meting moet op die oppervlak van die komponent uitgevoer word, nie in die sweisnaat nie. 'n Tipiese teiken is 'n hardheidsgetal van minstens 60 HRC vir hoogsbelaste dele. Indien nodig kan die randlaag deur nitrering of induksieharding versterk word.