Randlaag-verharding
Randlaag-verharding verhoog die hardheid in die boonste laag van 'n werkstuk deur meganiese energie, soos hamer of straal. Dit verbeter die slytasieweerstand van komponente onder dinamiese belasting.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die randlaag-verharding veroorsaak deur meganiese energie-inbring mikroskopiese deformasies in die boonste laag van die werkstuk. Hierdie deformasies lei tot verhoogde hardheid en verbeter die sterkte.
Metallurgiese relevansie & risiko's by sweiswerk
Die randlaag-verharding is veral belangrik vir komponente wat onder hoë meganiese belastings staan. Te sterk verharding kan egter tot verhoogde spanningsopbou lei en tot korrelvergroting of selfs die falie van die komponente lei.
Werkwinkelpraktyk & handelingsinstruksies
Om randlaag-verharding te bereik, word die materiaal in 'n sweisnaat of 'n komponent deur hamer of straal met meganiese energie behandel. Die presiese energie-inbring en die aantal deurgange moet presies beheer word. 'n Reëlmatige temperatuurbeheer tydens die verhardingsproses is deurslaggewend om 'n optimale hardheidsrisiko te bereik.