Reflektiwiteitskoëffisiënt
Die reflektiwiteitskoëffisiënt dui aan hoeveel akoestiese energie by 'n grensvlak weerkaats word. By 'n hoë koëffisiënt bly baie energie by die materiaal en gaan nie deur nie.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die reflektiwiteitskoëffisiënt is 'n maatstaf vir die verdeling van akoestiese energie by 'n grensvlak tussen twee media met verskillende akoestiese impedansies. Wanneer die verskil in impedansies groot is, word meer energie weerkaats en minder deurgelaat.
Metallurgiese relevansie en risiko's tydens sweis
'n Hoë reflektiwiteitskoëffisiënt kan tot sterk weerkaatsings van ultrasoniese golwe lei. Dit kan die opsporing van flesse of ander defekte bemoeilik, aangesien die weerkaatsings die sein vervorm en die resolusie beïnvloed. Verder kan die hoë koëffisiënt tot akoestiese energieverliese lei, wat die doeltreffendheid van die ultrasoniese toets verlaag.
Werkwinkelpraktyk en instruksies
Om die reflektiwiteitskoëffisiënt te minimaliseer en beter opsporing van defekte te verseker, moet u:
• Die akoestiese golfrigting so instel dat dit so parallel as moontlik aan die fles of die defek loop.
• 'n Mediumveranderingsmiddel gebruik met 'n akoestiese impedansie wat na aan dié van die materiaal is om die koëffisiënt te verlaag.
• Die akoestiese golffrekwensie en -amplitude vir die betrokke toetsvoorwerp optimaliseer.