Restporositeit na sinter
Restporositeit is die aandeel oorblywende holtes in die metaal na sinter. 'n Lae porieëgehalte verhoog die vermoeidheidsweerstand en die taaiheidsvlak.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Na die sinterproses bly daar in sommige metale holtes wat tydens die smeltproses ontstaan het. Hierdie oorblywende porositeit kan deur verskillende faktore soos die sintermateriaal en die temperatuur beïnvloed word.
Metallurgiese relevansie en risiko's tydens sweis
'n Hoë oorblywende porositeit kan tot swakplekke in die metaal lei wat by meganiese belasting tot barste of vervormings kan lei. Verder kan dit die deurlaatbaarheid van vloeistowwe en gasse verhoog, wat in sekere toepassings ongewens is.
Werkswinkelpraktyk en instruksies
Om die oorblywende porositeit te verminder, moet die sintermateriaal sorgvuldig gekies word. Die temperatuur tydens die sinterproses moet presies nagekom word om 'n optimale digtheid en minimale porievorming te bereik. By spesiale toepassings kan ook 'n daaropvolgende polering of persing gedoen word om die holtes verder te verminder.