Skeur (sweissskeur)
'n Skeur is 'n skeiding in die materiaal wat onder trekspanning ontstaan. By sweis onderskei mens warmbars (ontstaan tydens stolling) en kouebars (ontstaan tydens afkoeling deur verharding en waterstof).
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Vir 'n skeur is twee dinge gelyktydig nodig: trek en 'n plek wat nie die trek kan weerstaan nie. By stolling werk dit so: Die korrels groei saam, tussen hulle staan nog vloeibare restsmeit, en die krimping trek hulle uitmekaar. Dit is die . Die kom later en uit drie rigtings gelyktydig: harde struktuur, ingeslote waterstof, . As een daarvan ontbreek, gebeur gewoonlik niks.
Metallurgiese relevansie & risiko's tydens sweis
Die tydstip sê watter soort jy voor jou het. Warmbars is dadelik daar, sit meestal langs in die middel van die naat, en swael en fosfor in die materiaal help hulle daarmee, 'n diep smal naat ook. Kouebars en neem hul tyd, soms 'n hele dag, en hulle sit verkieslik in die . Daarom sê 'n toets direk na die sweis weinig. Wie dadelik afvink, vink te vroeg af.
Werkswinkelpraktyk & handelingsinstruksies
Eers die soort bepaal, anders genees jy die verkeerde oorsaak. Teen warmbars: Maak die naat wyer oop, bring minder warmte in, neem toevoeging met min swael en fosfor. Teen kouebars: , droë elektrodes, koel stadig af. En 'n skeur word nooit oorgesweis nie. Boor die skeurendjes, slyp heeltemal uit tot verby die einde, bou dan nuut op. Wie oorsweis, het dit twee weke later weer, net dieper.