Skaduweeprojeksie-deurstraaltoets
Die skaduweeprojeksie-deurstraaltoets gebruik puntvormige stralingsbronne om fyn krake of porieë in metaalonderdele kontrasryk af te beeld. Daar word van 'n geometriese vergrotingseffek gebruik gemaak.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die skaduwee-deurstraal-toets gebruik puntvormige stralingsbronne soos X-strale of gammastrale. Hierdie strale dring die metaal deur en word op 'n film of digitale detektorplaat afgebeeld. Die vergroting van die geometriese vorms (soos krake of pore) word bereik deur die spesiale opnamegeometrie, waar die bronne en ontvangers relatief ver van mekaar is.
Metallurgiese relevansie & risiko's tydens sweiswerk
Hierdie toets is veral nuttig vir fyn krake of pore in sweisnaatareas, aangesien dit hoë resolusie en akkurate posisiebespaling moontlik maak. 'n Te klein afstand tussen bron en ontvanger kan lei tot onvoldoende vergroting, terwyl 'n te groot afstand die beeldkwaliteit versleg. Verkeerde instellings kan daartoe lei dat kleiner defekte nie sigbaar is nie of verkeerd geïnterpreteer word.
Werkwinkelpraktyk & handleidings
Vir 'n suksesvolle skaduwee-deurstraal-toets is dit belangrik om die korrekte opnamegeometrie te handhaaf. Dit beteken dat die afstand tussen bron en ontvanger sowel as die afstand tussen bron en monsterstuk presies nagekom moet word. 'n Tipiese instelling kan wees: bron-ontvanger-afstand van 100 cm en monsterstuk-bron-afstand van 50 cm. Die stralingsbron moet parallel aan die monsterstuk gerig wees om 'n duidelike vergroting te verseker.