Sweisgoedhardheid
Sweisgoedhardheid is die weerstand van die afgekoelde sweisgoed teen die indringing van 'n toetsliggaam. Dit toon die mikrostrukturele samestelling en die meganiese sterkte van die verbinding.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die hardheid van die sweisgoed word deur sy mikrostruktuur bepaal, veral deur die struktuur en die vorming van fases soos martensiet of austeniet. By hoë hardheid is die kristalstruktuur en die korrelgrootte klein, wat die weerstand teen indringing verhoog.
Metallurgiese relevansie en risiko's tydens sweis
Te hoë sweisgoedhardheid kan tot skeurgevoelige strukture lei, veral as die korrelgrootte fyn is. Dit kan tot warm skeure en bros breuke in die sweisnaat lei. Te lae hardheid daarenteen kan tot swak spanningsoordrag en vervormbaarheid lei.
Werkplasispraktyk en instruksies
Om die sweisgoedhardheid te beheer, moet die volgende maatreëls getref word:
• Smeltproses: 'n Korrekte smoring en temperatuurbeheer is deurslaggewend.
• Afkoelstelsel: 'n Beheerde afkoeling is nodig om die verlangde struktuur te verkry. By stywe staal (soos HSS) moet 'n stadige afkoelproses verkies word.
• Toetsmetodes: Gebruik metodes soos die Brinell-hardheidstoets of die Rockwell-hardheidstoets om die werklike hardheid te bepaal en te verseker dat dit binne die gespesifiseerde gebied val.