Sigtoetsing met stryklig
Die sigtoetsing met stryklig belig 'n oppervlak van onder met 'n sterk, reguit ligstraal. Dit maak kleinste oppervlakonreëlmatighede en vervormings deur skaduwees sigbaar. Dit word gebruik vir die kontrole van plaatgehaltes en gietoppervlakke.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die sigtoetsing met stryklig maak gebruik van die feit dat 'n sterk reguit ligstraal van onder op 'n oppervlak geprojekteer word. Kleinste onreëlmatighede en vervormings weerkaats die lig in verskillende mate, wat tot sigbare skaduwees lei.
Metallurgiese relevansie & risiko's tydens sweiswerk
Hierdie metode is veral nuttig vir die kontrole van plaat- en gietoppervlakke. Dit kan kleinste vervormings of onreëlmatighede opspoor wat normaalweg nie sigbaar sou wees nie. Dit is belangrik, aangesien sulke oppervlakfoute tydens sweiswerk tot krake of ongelyke spanning kan lei.
Werkplaats praktyk & handelingsinstruksies
Om 'n sigtoetsing met stryklig uit te voer, word 'n reguit ligstraal (stryklig) van onder op die oppervlak wat getoets word, gerig. Die posisie van die ligstraal en die waarnemingshoek moet so gekies word dat die skaduwees skerp en maklik herkenbaar is. Dit vereis dikwels 'n presies ingestelde ligbron en 'n skoon, homogene agtergrond.