Tegnologiese buigtoets
Die tegnologiese buigtoets ondersoek die vervormbaarheid van materiale of sweisverbindings deur buiging om 'n gedefinieerde hoek. Dit ondersoek of krake in die buitenste veselsone ontstaan.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die tegnologiese buigtoets behels die buiging van 'n werkstuk of 'n sweisnaad om 'n vasgestelde hoek, meestal 90°. Tydens die buiging word die buitenste veselsone onder plastiese strekking geplaas. As die materiaal te hard of te fyn vesel is, kan krake ontstaan.
Metallurgiese relevansie en risiko's tydens sweiswerk
Die buigtoets toon of die sweisnaad en die omliggende materiaal voldoende vervormbaar is. 'n Negatiewe resultaat dui op 'n te hoë hardheidsgraad of te fyn veselverspreiding, wat tot krake kan lei. Dit kan die dravermoë van die verbinding benadeel.
Werkswinkelpraktyk en optrede-instruksies
Vir die tegnologiese buigtoets word 'n werkstuk met 'n gedefinieerde deursnee en 'n vasgestelde lengte gebruik. Die werkstuk word om 'n hoek van 90° gebuig. Die maksimum strekking van die buitenste veselsone moet nie 1,5 % oorskry nie. By oorskryding van hierdie limiet is die sweisnaad te hard of fyn vesel en moet dit opnuut uitgevoer word.