Termiese soldeer-uitsettingskoëffisiënt
Die termiese soldeer-uitsettingskoëffisiënt gee aan hoe die lengte van 'n materiaal verander by temperatuurveranderinge. Hoë verskille tussen die basis metaal en soldeer lei tot hoë eiespanning in die verbinding.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die termiese uitsettingskoëffisiënt van 'n materiaal beskryf hoe sy lengte verander wanneer die temperatuur verander. Hierdie koëffisiënt wissel na gelang van die materiaal en is veral belangrik by verbindings van verskillende metale.
Metallurgiese relevansie en risiko's tydens sweiswerk
By verskillende termiese uitsettingskoëffisiënte tussen basis metaal en soldeer ontstaan hoë eiespanning in die verbinding. Dit kan lei tot krake, verbrokkeling of verminderde meganiese eienskappe. Veral by hoë temperature en lang warmtebehandelings is dit uiters gevaarlik.
Werkplaaspraktyk en hanteringsinstruksies
Om die risiko's te verminder, moet die volgende maatreëls getref word:
• Gebruik soldeer met 'n soortgelyke termiese uitsettingskoëffisiënt as die basis metaal.
• Hou die warmtebehandeling kort en presies.
• Kontroleer gereeld die meganiese eienskappe van die sweisverbindings.