Time-of-Flight-Diffraction-toetstegniek
Die Time-of-Flight-Diffraction-toetstegniek is 'n ultrasoniese metode wat die looptyddiffraksie van golwe aan kraakpunte gebruik om foute presies te meet. Dit vereis twee sensors en bied hoë opsporingssensitiwiteit.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die Time-of-Flight-Diffraction (TOFD) gebruik ultrasoniese golwe wat aan kraakpunte gediffrakteer word. Die looptyd van die golwe word gemeet en ontleed om die vertikale uitbreiding en diepteligging van foute te bepaal.
Metallurgiese relevansie & risiko's tydens sweiswerk
Die TOFD is veral nuttig vir die toets van sweisnaatfoute, soos krake of vervormings. 'n Onakkurate meting kan lei tot verkeerde resultate en potensiële veiligheidsrisiko's verberg.
Werkwinkelpraktyk & handelingsinstruksies
Gebruik twee ultrasoniese sensors: 'n emissiesensor en 'n ontvangsensor. Plaas die sensors so dat hulle parallel met die sweisnaat gerig is. Die afstand tussen die sensors moet 50 tot 100 mm wees. Meet die looptyd van die golwe met 'n akkuraatheid van ±2 µs en interpreteer die resultaat aan die hand van 'n TOFD-diagram.