Time-of-Flight-Diffraction-metode
Die Time-of-Flight-Diffraction-metode is 'n ultrasoniese tandemtegniek vir die presiese bepaling van die vertikale uitbreiding van binnefoute in sweisnaatmonsters. Dit meet looptydverskille van gediffrakteerde golwe by kraakpunte.
Fisies-chemiese werkmeganisme
Die Time-of-Flight-Diffraction (ToF-D) gebruik ultraklankgolwe wat deur 'n sender uitgestuur en deur 'n ontvanger opgevang word. Die golwe word by skeurpunte gebuig, wat tot verskillende looptye lei. Hierdie verskille word gemeet en verwerk om die diepte en omvang van die interne foute te bepaal.
Metallurgiese relevansie & risiko's tydens sweiswerk
Die ToF-D is veral nuttig vir die ondersoek van sweisnaatmonsters met digte skeur of interne foute, aangesien dit 'n hoë resolusie en presisie moontlik maak. Verkeerde interpretasie van die metingsdata kan lei tot foutief gediagnoseerde defekte, wat risiko's vir die veiligheid van die komponent inhou.
Werkwinkelpraktyk & handelingsinstruksies
Om die ToF-D-prosedure korrek toe te pas, moet die volgende stappe in ag geneem word:
1. Toestel instel: Maak seker dat die ultraklank-sender en ontvanger korrek gerig is.
2. Monster voorberei: Die monsters moet skoon en vry van oppervlakfoute wees om akkurate resultate te verkry.
3. Meting uitvoer: Stuur ultraklankgolwe in die monster en meet die looptye van die gebuigde golwe by skeurpunte.
4. Data analiseer: Gebruik gespesialiseerde sagteware om die metingsdata te verwerk en die diepte en omvang van die interne foute te bepaal.