ToFD-diffraksiepatroon-ontleding
ToFD-diffraksiepatroon-ontleding is 'n metode vir die akkurate lokalisering van kraakpunte in sweislasmonsters deur ontleding van looptyd-diffraksieseine in die ultraklankbeeld.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die ToFD-diffraksiepatroon-ontleding gebruik die tyd wat dit neem vir 'n ultraklankpuls wat by 'n kraakpuntarea weerkaats word om weer by die ontvanger uit te kom. Hierdie looptyd wissel na gelang van die posisie en grootte van die defek.
Metallurgiese relevansie & risiko's tydens sweiswerk
Hierdie metode maak 'n presiese topografie van die kraakpunte moontlik, wat deurslaggewend is vir die kwaliteitsversekering van sweisnaatmonsters. Verkeerde ontledings kan lei tot onakkurate defeklokalisering en dus tot die verontagsaming van veiligheidstandaarde.
Werkswinkelpraktyk & handelingsinstruksies
Om die ToFD-diffraksiepatroon-ontleding suksesvol uit te voer, moet die volgende stappe in ag geneem word:
1. Kalibrasie van die ultraklankapparaat: Maak seker dat die apparaat korrek gekalibreer is om akkurate looptye te meet.
2. Opvang van die looptydbuigingsseine: Stuur ultraklankpulse deur die sweisnaat en vang die ooreenstemmende seine by die ontvanger op.
3. Ontleding van die seine: Gebruik spesiale sagteware om die looptye te ontleed en kraakpuntposisies te bepaal.
4. Dokumentasie van die resultate: Protokolleer alle meetwaardes en ontledings in detail om 'n naspeurbare dokumentasie te verseker.