Transkristallyne breuk
Transkristallyne breuk is 'n kraak wat nie langs kristalgrense loop nie en tot fyn porfiese letsels lei. Dit verhoog die taaiheid van die materiaal.
Fisies-chemiese werkingsmeganisme
Die transkristallyne breuk kom voor wanneer die skeur deur die materiaal loop en nie langs die kristalgrense nie. Dit lei tot 'n fyn porievorming, waar die korrelgrootte van die materiaal vergroot word.
Metallurgiese relevansie en risiko's tydens sweis
'n Transkristallyne breuk kan lei tot verhoogde taaiheid, wat in sekere toepassings positief kan wees. Dit kan egter ook lei tot fyn porieë en 'n vergrote korrelgrootte, wat die materiaal meer vatbaar vir skeurvorming maak. Dit kan veral by hoë meganiese belastings probleme veroorsaak.
Werkwinkelpraktyk en aksie-aanwysings
Om transkristallyne breuk te minimaliseer, is dit belangrik om sorgvuldige afkoeling van die sweisnaat te verseker. Dit kan bereik word deur die gebruik van verkoelingswater of spesiale verkoelingsgasse. Die afkoelingspoed moet so ingestel wees dat die struktuur nie te vinnig afkoel nie (wat tot glasharde martensiet lei) en ook nie te stadig nie (wat tot 'n vergrote korrelgrootte lei). 'n Optimale afkoelingsperiode van 10 tot 20 sekondes is dikwels aanbeveel, afhanklik van die spesifieke materiaal.